කණ්ටක චාල ජාතකය

කණ්ටක චාල ජාතකය

ඈත අතීතයේ, බරණැස් නුවර රජකම් කළ බ්‍රහ්මදත්ත රජුගේ සමයේ, බොදුනුවන් අතර ධර්මය රජකළ කාලයක, මේ බුදුපියාණන් වහන්සේ සත්ත්ව කෙනෙකුගේ යහපත උදෙසා කණ්ටක චාල නම් වූ විශාල වඳුරෙකුගේ ස්වරූපයෙන් උපත ලැබූහ. කණ්ටක චාල නම් වූයේ ඔහු ඉතා ශක්තිමත්, රූමත්, ධෛර්යවන්ත වූ වඳුරෙකු වූ බැවිනි. ඔහු ජීවත් වූයේ ගංගා නම් වූ මහා වන රොදක, උසින් අඩි එකසිය විස්සක් පමණ වූ දැවැන්ත පලතුරු ගසක අත්තක ය. එම ගසෙහි පලතුරු ඉතා මිහිරි වූ අතර, දුර ඈත සිටම සුවඳින් පිරී ඉතිරී ගියේය. කණ්ටක චාල තම සෙසු වඳුරන් සමඟ ඉතා සතුටින්, සාමයෙන් ජීවත් විය. ඔවුන් සියලු දෙනා කණ්ටක චාලට ගරු කළ අතර, ඔහු ඔවුන්ගේ නායකයා විය. ඔහු සැම විටම තම සෙසු අයට ආරක්ෂාව සැලසූ අතර, ඔවුන්ගේ අවශ්‍යතා සපුරා දුන්නේය. ඔහුගේ නායකත්වය යටතේ ඔවුන් කිසි දිනෙක දුක් වින්දේ නැත.

දිනක්, එම වන රොදට පැමිණි දඩයක්කාරයෝ පිරිසක්, එම දැවැන්ත පලතුරු ගස දුටහ. එහි එල්ලා තිබූ රන්වන් පැහැති, සුවඳවත් පලතුරු දැක ඔවුන්ගේ සිතෙහි ලෝභය උපන්නේය. ඔවුන් කණ්ටක චාල හා ඔහුගේ පිරිස දුටු විට, එම වඳුරන් අල්ලාගෙන ගොස් රජුට විකිණීමට සිතූහ. එහෙත්, කණ්ටක චාලගේ ශක්තිය හා ධෛර්යය ගැන දැන සිටි ඔවුහු, ඔහුට කෙලින්ම මුහුණ දීමට බිය වූහ. එබැවින්, ඔවුහු එක්තරා උපක්‍රමයක් යොදා ගත්හ. දඩයක්කාරයෝ ගස යටට පැමිණ, බොරු කඳුළු සලමින්, “අනේ, අපට මේ පලතුරු ටිකක් කඩා දෙන්ට. අපේ රජතුමා ඉතා අසනීප වී සිටිනවා. මේ පලතුරු වලින් ඔහුට සුවය ලැබෙතැයි අප විශ්වාස කරනවා” යැයි කීහ.

කණ්ටක චාල, තම සෙසු වඳුරන්ගේ ආරක්ෂාව ගැන සැම විටම කල්පනා කළේය. ඔහු දඩයක්කාරයන්ගේ කතාව අසා, ඔවුන්ගේ දුක ගැන සිතා, දයානුකම්පාවෙන් පිරී ගියේය. ඔහු තම සෙසු වඳුරන්ට අනතුරු ඇඟවූයේ, “අප කල්පනාකාරී විය යුතුයි. මේ අයගේ සැබෑ අරමුණ කුමක්දැයි අප දන්නේ නැහැ. අපේ අසීමිත විශ්වාසය ඔවුන් අපයෝජනය කරාවි” යනුවෙනි. එහෙත්, ඔහුගේ සෙසු වඳුරන්, දඩයක්කාරයන්ගේ කඳුළු හා දුක දැක, ඔවුන්ට උදව් කිරීමට කැමති වූහ. ඔවුන් කණ්ටක චාලගේ අනතුරු ඇඟවීම් නොතකා, ගසෙහි අතු මතට නැග, පලතුරු කඩා දීමට පටන් ගත්හ.

දඩයක්කාරයෝ, වඳුරන් පලතුරු කඩන ආකාරය හොඳින් බලා සිටියහ. වඳුරන් ගසෙහි ඉහළට නැග ගිය විට, දඩයක්කාරයෝ ඊතල විදිමින් ඔවුන්ට පහර දුන්හ. බොහෝ වඳුරෝ ඊතලවලට ගොදුරු වී මිය ගියහ. කණ්ටක චාල, තම සෙසු අයට සිදුවන විපත දැක, දැඩි ලෙස කලබලයට පත් විය. ඔහුට තම සෙසු අයට උදව් කිරීමට අවශ්‍ය විය, එහෙත් ඔහුට කළ හැකි දේ සීමිත විය. ඔහු තම ශක්තිය හා ධෛර්යය උපයෝගී කර ගනිමින්, හැකි උපරිමයෙන් සෙසු වඳුරන් බේරා ගැනීමට උත්සාහ කළේය. ඔහු ඊතලවලින් ගැලවී, ගසෙහි පහළට පැමිණ, තුවාල ලැබූ වඳුරන් රැගෙන, ආරක්ෂිත ස්ථාන කරා ගෙන ගියේය. ඔහු තම ජීවිතය පවා නොතකා, සෙසු අයට උපකාර කළේය.

අවසානයේ, දඩයක්කාරයෝ සියලු වඳුරන් අල්ලා ගත්හ. කණ්ටක චාල පමණක්, තම ශක්තිය හා උපක්‍රමශීලී බව නිසා, දඩයක්කාරයන්ගේ ග්‍රහණයෙන් මිදී, ගංගා නදිය දෙසට දිව ගියේය. ඔහුට තම සෙසු අයට උදව් කිරීමට නොහැකි වූයේ යැයි ඔහුට දැඩි කනගාටුවක් විය. ගංගා නදිය අසල, ඔහුට එක්තරා මහළු බ්‍රාහ්මණයෙකු මුණ ගැසුණි. බ්‍රාහ්මණයා, කණ්ටක චාලගේ දුක හා කලබලය දැක, ඔහුගෙන් හේතුව විමසීය. කණ්ටක චාල, ඔහුට සියල්ල පැවසීය. බ්‍රාහ්මණයා, කණ්ටක චාලගේ කරුණාව හා ධෛර්යය ගැන පැහැදී, ඔහුට උපදෙස් දුන්නේය. “ඔබ ඉතා ධෛර්යවන්ත හා කරුණාවන්ත සතෙකුයි. නමුත්, ඔබ අන්ධ ලෙස විශ්වාස කිරීම නිසා, ඔබේ සෙසු අයට විපතක් විය. අනාගතයේදී, ඔබ යමක් කරන විට, හොඳින් කල්පනා කර බලන්න.”

කණ්ටක චාල, බ්‍රාහ්මණයාගේ උපදෙස් සිහි තබා ගත්තේය. ඔහු තම සෙසු අයට සිදුවූ විපත ගැන දැඩි ලෙස පසුතැවුණු අතර, කිසි දිනෙක එවැනි අත්වැරැද්දක් නොකරන බවට දිවුරුම් දුන්නේය. ඔහු තම ජීවිතයේ ඉතිරි කාලය, ධර්මයෙහි හැසිරෙමින්, සෙසු සත්ත්වයන්ට උපකාර කරමින්, ඥානවන්තව ජීවත් විය. ඔහු සෑම විටම තම ක්‍රියාවන් ගැන කල්පනාකාරී වූ අතර, කිසිවෙකුටත් හානි නොවන ලෙස කටයුතු කළේය. ඔහුගේ ඥානය හා කරුණාව නිසා, ඔහු අවසානයේ නිවනට පත් විය.